است . 2 . خطبهء 172 : طلحه را از محرّكين قتل عثمان قلمداد مىكند . 3 . نامهء 9 : تسليم قتلهء عثمان را به معاويه بىمعنى مىداند . 4 . نامهء 64 : تسليم قتلهء عثمان را به معاويه بىمعنى مىداند . 5 . نامهء 28 : رسماً معاويه را در قتل عثمان سهيم معرفى مىكند . 6 . نامهء 37 : راز معاويه را در اينكه در كمك عثمان كوتاهى كرده و همواره يارى عثمان را به نفع خود مىكرده و آنگاه كه برايش سودى نداشته يارى نمىكرده ، فاش مىسازد . اين هجده مورد در شانزده جا ذكر شده ، به اين ترتيب : خطبهء 3 ، 22 ، 30 ، 73 ، 128 ، 135 ، 162 ، 166 ، 172 ، 238 و نامهء 1 ، 6 ، 9 ، 28 ، 37 ، 64 . عثمان - مطاعن رجوع شود به شرح ابن ابى الحديد ( خطبهء 3 ) ، صفحهء 99 و ورقه هاى نهج البلاغه و عثمان . خلافت و شورا در نهج البلاغه 1 . خطبهء 171 : و لعمرى لئن كانت الامامة لاتنعقد حتى تحضرها عامّة الناس فما الى ذلك سبيل و لكن اهلها يحكمون على من غاب عنها ، ثم ليس للشاهد ان يرجع و لا للغائب ان يختار . الا و انى اقاتل رجلين : رجلًا ادعى ما ليس له و آخر منع الذى عليه . 2 . نامهء 6 خطاب به معاويه :